Seizoensupdate

Meld je direct aan voor de Seizoensupdate om op de hoogte te blijven.

Bekijk ook oudere Seizoensupdates >> 

Paardencoach opleiding 2018

Opleiding Buitengewoon coachen met Paarden 2018/2019.

Je wilt van je passie werken met mensen en paarden je beroep maken? Je zelfbewustzijn verhogen en je intuitie en (hoog)gevoeligheid verder ontwikkelen? En inzetten tijdens het begeleiden van anderen? Je wilt jouw clienten naar een dieper (gevoels)niveau brengen? Dan is deze buitengewone opleiding tot paardencoach iets voor jou! Meld je aan voor een gratis intakegesprek.

Lees hier verder voor meer informatie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Buitengewoon Leven

Yes! we zijn gestart! Vier moeders, vijf kinderen, twee paarden, vijf honden, poezen en kippen..  de reis van 'het moet anders', naar het kan anders, naar we willen het anders, naar we doen het nu anders!

We doen het! We leven het Leven..

Wij willen leven in vrijheid, verbinding, overvloed, gemak en harmonie. Niet later, nee nu! En op alle gebieden: thuis, werk, school, relaties, gezin, op straat, overal. Op ieder moment.

Project Buitengewoon Leven | start maart 2018

Wat betekent dit concreet? Dat we ons leven zo makkelijk, simpel, veilig en overzichtelijk mogelijk maken. Op alle niveaus: materieel, fysiek, financieel, emotioneel, mentaal, spiritueel.

Met dit collectieve verlangen vonden we elkaar en kwamen we erachter, dat wanneer we dit leven leven, een aantal dingen als vanzelf veranderden. En nog.. We vertragen, leven bewuster, intenser, voelen meer, staan open voor alles wat zich aandient, we maken andere keuzes, doen wat we willen, waar we goed in zijn, waar we blij van worden, maar in verbinding en met respect voor onze eigen en elkaars grenzen. We willen samen wonen, werken, opvoeden en leren in vrijheid en toch verbonden zijn. Vanuit onvoorwaardelijke liefde met onszelf en met de ander omgaan, zijn.

Hoe geven we dit vorm?

Nu komen we wekelijks samen (soms met onze kinderen, soms zonder, het gaat zoals het gaat: organisch en zonder druk) en leven we het leven dat we willen leven op 'microniveau', zou je kunnen zeggen. Waar we naar toe gaan is een eigen plek in het 'groen' waar we - ieder gezin - een eigen kleine woning hebben (denk aan een tiny house, blokhut, stacaravan of yurt), waar we een gezamenlijke ruimte hebben voor onze 'school' en voor andere gezamenlijke activiteiten (workshops, feesten, ceremonien, cursussen e.d.), waar we zo zelfvoorzienend mogelijk leven en een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk achterlaten, waar we onze spullen, diensten en producten, maar ook de lasten met elkaar kunnen delen, waar we samen leven met elkaar, de dieren en de natuur, waar we een inspiratiebron en voorbeeld kunnen zijn voor degenen die dat willen.

Natuurlijk leren

Net zoals een beukenootje vanzelf een machtige beuk wordt en zijn vruchten weer aan de wereld ‘teruggeeft’, worden wij vanzelf 'mens' en geven wij onze contributie aan de wereld. Vanzelf, zonder moeite. Ons geschenk zit al in ons. We hoeven het alleen toe te staan. Te voeden.

Stel je voor: jij bent gevormd vanuit de samensmelting en samenwerking van een eitje en een zaadcel.  Magisch toch? Hoe kan dat? Wie doet dat? Maakt het uit?..

Al jouw cellen weten precies wat ze te doen hebben, wat hun (be)doel(ing), functie is;  alles gaat volgens ‘plan’, geniaal, wonderlijk, magisch, en vanzelf. En dan.. worden we geboren en zeggen we als ouders: oké, wij nemen het hier wel over. We weten 'beter' hoe je moet groeien, wat je nodig hebt.

Eigenlijk best vreemd, toch?

We leren al onze natuurlijke behoeften af, moeten voorwaardelijk zijn wie we zijn, worden in een stramien gestopt waar we maar een klein deel van ons potentieel kunnen leven, vergeten onze talenten, weten niet meer wat onze grenzen of werkelijke behoeftes zijn. Houden ons aan regels waarvan niemand eigenlijk meer echt weten waarvoor ze ooit bedoeld zijn en vraagt zich niemand zich af of het nog wel nodig is, echt waar is?

De kinderen van deze tijd vragen ons om te ont-scholen, te de-conditioneren, terug te gaan naar onze natuurlijke staat van zijn en opnieuw te leren ‘lopen’, ‘communiceren’, ‘contact maken’ en ‘voelen’. Ze helpen ons door te zijn wie ze zijn, zonder oordeel, maar ook zonder toegeven. Zij zien ons helemaal. Ook de stukken die wij liever niet meer wilden zien, kunnen voelen of liefhebben.

Aan de andere kant hebben kinderen ook onze hulp nodig: bescherming, begeleiding, zorg en liefde. Onvoorwaardelijke liefde.

Dit alles kun je een kind niet geven, als je het zelf niet leeft, kent of liefhebt. Dit is wat kinderen óns komen leren.

Wat wij kinderen willen en kunnen leren is vooral zichzelf te zijn, te blijven en zich te ontplooien en te groeien en bloeien in dat waar voor ze hier op aarde gekomen zijn. In hun eigen tempo, met hun unieke eigen wijze en behoeften.

Wij als volwassenen kunnen slechts zorgen voor de ‘juiste’ randvoorwaarden: begrenzen waar nodig, loslaten waar mogelijk, faciliteren indien haalbaar. En dit alles terwíjl we in contact blijven met onszelf, ons lichaam, onze eigen droom, missie, behoeften en grenzen. Pas dan ontstaat synergie, harmonie en zuiverheid en kan onvoorwaardelijke liefde stromen.

Buitengewone school

Een school zouden we het eigenlijk niet willen noemen. Op deze plek leren we allemaal van elkaar. Ouders, docenten en kinderen. Ieder in zijn eigen rol en vanuit een eigen unieke bijdrage aan het geheel.

Alleen maar doen wat je leuk vindt? Ja, waarom niet! Dat kan. Als je het maar wilt. Dat is wat vrijheid in verbinding en verbinden vanuit vrijheid betekent. Ons motto: mijn vrijheid gaat tot waar jouw grens begint.

Als jij weet waar je blij van wordt, waar jij ‘aan op gaat’, waar jij energie van krijgt, heb je een richting, een zin in het leven. Het is als het adres dat je invoert op je navigatie (toekomst, levensmissie) en dan weer terug naar de auto, de plek waar je nu bent (je  lichamelijke sensaties, je aanwijzingen: het heden): wat heb ik nu nodig om veilig, comfortabel en ontspannen te kunnen rijden? En daar ga je voor zorgen. Lukt dat niet, omdat je tegen overtuigingen, weerstand of andere ‘erfstukken’ uit het verleden aanloopt? Stel je zelf steeds één vraag: wat heb ik nu nodig om mij ontspannen, veilig en comfortabel te voelen? En geef jezelf dat. Pas dán kun je verder naar leren en/of genieten, heling, verbinding, naar synergie en het manifesteren van wat jij maar wilt!

Kortom: onze school heeft geen voorbedacht plan, wel een missie, heeft geen regels, maar wel (eigen) grenzen, geen voorwaarden, wel (gedeelde) verantwoordelijkheid. Geen dag, geen ontmoeting is hetzelfde. elke dag stemmen we opnieuw af op wat we willen en op hoe het nu is. Alles mag er zijn. Alles doet ook mee. Een plek waar het veilig, comfortabel en gemakkelijk mag zijn voor iedereen die daar ja tegen zegt.

[op dit moment 18 sep, zijn we in gesprek met de scholen waar onze kinderen nu nog opzitten om te kijken of we één dag in de week mogen starten met 'onze school'. We hebben geen haast, maar wel veel zin! :-). Mocht je een fijne plek voor ons weten, in het groen, voor een kleine groep (max. 10 kinderen), ben je docent en geinteresseerd om aan dit unieke project mee te werken, of wil je ons (financieel) steunen? Stuur gerust een bericht of bel naar Liesbeth 06 53602612.]

 

Liefs!

Esther, Ivon, Dorien en Liesbeth